พลาสเตอร์พุพองไฮโดรคอลลอยด์สำหรับส้นเท้า

ประเภทผ้าพันแผล
ประเภทของผ้าพันแผลสามารถแบ่งออกเป็นสี่ประเภทต่อไปนี้ตามการใช้งาน วัสดุ และการใช้งานที่ต้องการ:
จำแนกตามลักษณะการทำงาน
 ผ้าพันแผลป้องกันขั้นพื้นฐาน
 ผ้าพันแผลธรรมดา: ประกอบด้วยแกนกลางที่ไม่ใช่ยา- ให้การแยกและการป้องกันทางกายภาพเท่านั้น และเหมาะสำหรับการทำความสะอาดบาดแผลเล็กน้อย
 ผ้าพันแผลระบายอากาศ: ใช้วัสดุที่มีรูพรุนเพื่อส่งเสริมการไหลเวียนของอากาศและลดความอับชื้น ทำให้เหมาะสำหรับฤดูร้อนหรือบริเวณที่เหงื่อออกง่าย
 ผ้าพันแผลที่ได้รับการปรับปรุง
 ผ้าพันแผลกันน้ำ: ประกอบด้วยเมมเบรนกันน้ำ (เช่นฟิล์ม PU โปร่งใส) เพื่อป้องกันความชื้นซึมผ่านและทำให้แผลแห้งระหว่างอาบน้ำ
 ผ้าพันแผลยา: มีสารฆ่าเชื้อ เช่น เบนซาลโคเนียมคลอไรด์ เพื่อช่วยในการฆ่าและยับยั้งแบคทีเรีย ลดความเสี่ยงของการติดเชื้อ

จำแนกตามขนาดและรูปร่าง
‌ ขนาดมาตรฐาน
‌ ขนาดปกติ‌: ขนาดสากล (เช่น 72 x 19 มม.) เหมาะสำหรับปิดบาดแผลเล็กน้อย
‌ ขนาดยืด: ประกอบด้วยเส้นใยยืดหยุ่น (ประมาณ 76 x 25 มม.) สอดคล้องกับการเคลื่อนไหวของข้อต่อ และเพิ่มความต้านทานต่อการหลุดออก
‌ รูปร่างพิเศษ
‌ ผีเสื้อ/ทรงกลม‌: สำหรับใช้กับพื้นผิวที่ไม่เรียบ เช่น ปลายนิ้วและส่วนโค้งของข้อต่อ (เช่น รูปทรงผีเสื้อขนาด 51 x 45 มม.)
 ขนาดกว้างพิเศษ: ขนาดใหญ่กว่า (เช่น 90 x 40 มม.) เหมาะสำหรับปิดรอยถลอกขนาดใหญ่หรือบาดแผลหลังการผ่าตัด

จำแนกตามกลุ่มเป้าหมายและสถานการณ์
 ความพิเศษของเด็ก
 โดดเด่นด้วยดีไซน์ธีมการ์ตูน- วัสดุที่นุ่มกว่า และขนาดที่เหมาะสำหรับนิ้วของเด็กๆ (เช่น แผ่นแปะทรงกลมเส้นผ่านศูนย์กลาง 22 มม.)
 แพทย์ผู้เชี่ยวชาญ
มืออาชีพ
มีระดับความเป็นหมันสูงกว่า และมักใช้สำหรับแผลหลังผ่าตัดหรือการดูแลแผลเรื้อรัง แผ่นแปะบางชนิดมีไอออนเงินเพื่อคุณสมบัติต้านเชื้อแบคทีเรีย

ข้อควรระวังเกี่ยวกับวัสดุและการใช้งาน
 ความแตกต่างของวัสดุ: แผ่นแปะยาส่วนใหญ่จะใช้ผ้าไม่ทอ-ที่มีชั้นยา แผ่นกันน้ำใช้ฟิล์มกันน้ำแบบโปร่งใส
ข้อห้าม:
 ห้ามใช้กับแผลไหม้ แผลลึก หรือแผลติดเชื้อและมีหนอง เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เชื้อรุนแรงขึ้นเนื่องจากความร้อน
เลือกแผ่นยางยืดสำหรับข้อต่อเพื่อป้องกันการเสียดสีและการหลุดออก

 เคล็ดลับ: ในการเลือกจะต้องพิจารณาตำแหน่งของแผล ปริมาณสารหลั่ง และความต้องการในการป้องกัน ตัวอย่างเช่น สำหรับการกันน้ำทุกวัน คุณสามารถเลือกสติกเกอร์ใส และสำหรับเด็ก คุณสามารถเลือกสติกเกอร์การ์ตูนทางการแพทย์เพื่อลดความต้านทานได้

วัสดุผ้าพันแผลสามารถแบ่งได้เป็นประเภทหลักดังต่อไปนี้ตามหน้าที่และโครงสร้าง:
 วัสดุกาวพื้นผิว
ผ้าไม่ทอ-
วัสดุนี้มีการระบายอากาศที่ดีเยี่ยมและโครงสร้างเส้นใยที่อ่อนนุ่มและไม่ก่อให้เกิดภูมิแพ้ ทำให้เหมาะสำหรับใช้ในชีวิตประจำวันกับบาดแผลเล็กๆ และผิวหนังที่บอบบาง อย่างไรก็ตามเนื่องจากขาดความยืดหยุ่น จึงสามารถหลุดออกจากข้อต่อได้ง่าย
วัสดุยืดหยุ่น (ผ้าสแปนเด็กซ์/ผ้ายืด)
วัสดุนี้มีความยืดหยุ่นสูง ติดแน่นกับข้อต่อ (เช่น นิ้วและเข่า) และต้านทานการเคลื่อนตัวระหว่างการเคลื่อนไหว วัสดุบางชนิดยังมีสารเคลือบกันน้ำด้วย
ผ้าอีทีเอส
ผ้าสีเนื้อ-นี้มีความยืดหยุ่นด้านหนึ่งให้ทั้งการระบายอากาศและการยึดเกาะ ทำให้เป็นวัสดุหลักสำหรับพันผ้าพันแผลเพื่อยึดติดกับผิวหนัง

 วัสดุชั้นฟังก์ชั่นหลัก
แผ่นดูดซับ (ผ้ากอซ/ ไฟเบอร์คอมโพสิต)
ชั้นนี้ประกอบด้วยสำลีผสมยา (เช่น เบนซาลโคเนียมคลอไรด์) หรือสำลีที่ไม่ผสมยา และใช้เพื่อหยุดเลือด ป้องกันแผล และดูดซับสารหลั่ง วัสดุบางชนิดยังมีรูระบายอากาศเพื่อรักษาความแห้ง ไฮโดรคอลลอยด์ (โซเดียมคาร์บอกซีเมทิลเซลลูโลส)
ซึ่งจะดูดซับสารหลั่งและสร้างเจล ทำให้เกิดสภาพแวดล้อมในการรักษาที่ชุ่มชื้น กันน้ำได้และอำนวยความสะดวกในการกำจัดคราบแบบอัตโนมัติ (มักใช้กับวัสดุปิดแผลคุณภาพสูง)

 การเคลือบฟังก์ชั่นพิเศษ
แผ่นเมมเบรนกันน้ำ (PU): ปกปิดพื้นผิวเพื่อป้องกันความชื้นและป้องกันแผลขณะอาบน้ำ
ชั้นซิลิโคน: ลดความเจ็บปวดจากการเกาะติดระหว่างการเปลี่ยนการแต่งตัวและเพิ่มความสบาย (อัพเกรดเกรดทางการแพทย์)